¡Pura Vida!

Lieve allemaal,

Bedankt voor al jullie berichtjes! Al zijn we nog niet eens zo heel lang weg, thuis voelt toch wel erg ver weg! En dat is het eigenlijk ook ;-) Wij genieten hier nog steeds ernstig van ¡Pura Vida!, het motto van de Tico's. 

Na San José zijn we verder getrokken naar Uvita. Een kustplaatsje aan de Pacifische zee. Het was er schitterend. Het dorpje grenst aan het beschermde natuurgebied Marino Ballena National Park. Dit gebied staat bekend om de walvissen, die op hun tocht van het noorden naar het zuiden de stranden van Ballena en Uvita aandoen. Dit doen ze tussen december en april. Helaas voor ons, want wij waren er in november en hebben ze dus niet kunnen aanschouwen. Goede reden om er nog een keer naar toe terug te keren lijkt mij zo... ;) Wel hebben we van de tropische stranden (bounty-waardig!!) en heldere zee kunnen genieten. Met laag water was het goed snorkelen bij Punta Uvita, een stuk strand in de vorm van een walvisstaart (hoe toevallig!). We hebben vreemde vissen, zee-egels, koraal en heremietkreeftjes gezien. Vanaf het strand genoten we van de strandvogels die op krabben en kreeftjes jacht waren (fijn die verrekijker, p&m!). Natuurlijk is geen strand-/snorkeldagje compleet zonder een degelijke zonnebrand... Ik had me toch behoorlijk goed ingesmeerd, maar tijdens dat snorkelen is het onvermijdelijk. Goed, het eerste laagje is binnen, en volgende keer doe ik een t-shirtje aan! :)

Het hostel in Uvita was trouwens ook nog wel het noemen waard. Het lag vlakbij het strand, maar dat was nog niet eens het hoogtepunt. De slaapzalen waren boomhutten in de openlucht. Een flondertje met een afdakje in de boom en daarop bedden met een klamboe. Wij hadden ons eigen hutje, met een klamboe-tentje en hangmatje voor de deur. Onze buurvrouw was een leguaan en 's ochtends werden we gewekt door het geluid van de brulapen (en daarna werkzaamheden.., maar daar gaat het niet om ;-) ). Alles werd gerecycled, er liepen kippen rond voor een vruchtbaardere grond (geloof ik) en ook met onze poep en pies gebeurde iets ecologisch verantwoords. Kortom een echte aanrader voor toekomstige Costa Rica-reizigers (Lianne & Joep?) :)

Na Uvita zijn we richting Corcovadopark gereisd. Door de regen bleken de meeste wegen inderdaad slecht begaanbaar, maar per boot was het park nog prima te bereiken. De bootreis duurde 1,5 uur en was schitterend. De hoge golven van de zee, zorgden voor een woeste rit. We hebben een paar golven gevangen, waaronder eentje over mijn camera, maar die heeft het gelukkig overleeft! Verder spotten we dolfijnen, bruine Jan van Genten en een babykrokodil! We verbleven in een hostel van een Duitse eigenaresse in het plaatsje Bahia Drake. Vanaf daar maakten we een wandeling naar het nabijgelegen natuurpark Rio Claro. Een tocht die volgens de locals 2,5 uur duurt... Blijkbaar lopen wij iets trager (of we genieten meer...), in ieder geval na 2,5 uur waren we er nog lang niet. Oververhit besloten we de zee in te duiken en een tijdje op een strandje rond te hangen. Best een goed alternatief al zeg ik het zelf. De wandeling was wel echt zeeeer de moeite waard. Tijdens de lunch kwamen er drie geelvleugel-ara's aangevlogen. Ze gingen precies boven ons in een boom zitten om ons eens goed te bestuderen. We konden ze prachtig zien! Wat een grote beesten en wat een mooie kleuren! Verder zagen we kapucijnapen, brulapen, leguanen en pelikanen. Hoewel we Rio Claro niet hebben bereikt, keerden we toch zeer voldaan huiswaarts!

De volgende dag maakten we met een gids een wandeling in het daadwerkelijke Corcovadopark. Het grootste natuurpark van Costa Rica en door National Geographic genoemd als "the most biologically intense place on Earth in terms of biodiversity". Ondanks dit is het park weinig toeristisch, dit omdat het vrij lastig te bereiken is en weinig voorzienningen heeft. De wandeling was mooi een zwaar. In zo'n tropisch regenwoud wordt het toch behoorlijk warm (wie had dat gedacht?). Het dichtbegroeide dak van het regenwoud zorgt voor een sauna-effect. We hebben weer veel verschillende beesten gezien: kapucijnapen, brulapen, doodshoofdapen, spidermonkeys, drieharen van een luiaard (hij zat superhoog in de boom, ik begrijp niet hoe die gids hem heeft kunnen spotten) en een krokodil. Maar het hoogtepunt was toch wel een tapir! Van heel dichtbij! Hij lag te slapen in een modderpoel, dus had ons helemaal niet door! Bijzonder! :)

Ondertussen hebben we dus al heel wat regenwoudavonturen beleeft, maar voor ons was het nog niet genoeg. Daarom zijn we verder getrokken naar Manuel Antonio. Totaal het tegenovergestelde van Corcovado. Het is het kleinste park van Costa Rica en ook het meest toeristische. De beesten zijn er haast tam geworden door de overflow aan toeristen. Toch hoorden we zoveel positieve verhalen van mede-reizigers, dat we besloten er wel heen te gaan. In het park zijn bijna alle wegen verhard en je sluit bijna aan in de rij van toeristen (lees: kinderen en bejaarden (no offense)) die opzoek zijn naar 'wildlife'. Dat verpestte de ervaring wel een beetje, maar we hebben toch weer wat nieuwe beesten gezien: drie- en tweetenige luiaard (in zijn geheel dit keer), goudhaas, white tailed deer en wasbeertjes. Die laatste waren behoorlijk bijdehand. Als je even niet op je spullen letten, zat er een wasbeer bovenop om te kijken of er nog wat lekkers te halen viel.... Verder kwamen we nog twee mede-vrijwilligers tegen van het zeeschildpaddenproject. Leuk om die weer te zien! In totaal zijn we maar twee nachtjes gebleven en toen snel weer verder getrokken naar het authentiekere Costa Rica.

En daar zijn we nu! In de hooglanden van Monteverde en Santa Elena. Het is hier heel anders dan in de lagere gebieden. Er staat een frisse wind en gisteravond stormden het. Toen we met de bus aankwamen, begon iedereen handschoenen aan te trekken en mutsen op te zetten. Dat vond ik ietwat overdreven, maar het is hier wel een stuk koeler dan beneden. Zeg maar 20 graden in plaats van 35. Ik vind het prettige afwisseling! Van hieruit willen we het Cloudforest gaan bewonderen. We gaan er zelf doorheen wandelen, willen een nachttour doen en voor de adrenaline shots een canopy tour. Hierna trekken we verder na La Fortuna om de Arenal vulkaan te bewonderen en te genieten van de natuurlijk hotsprings! Daarna verlaten we Costa Rica en gaan we op naar Nicaragua!

Hasta luego en veel liefs!

Marianne en Jeroen