La voluntaria feliz

Lieve allemaal,

Vanmorgen zijn we weer heelhuids aangekomen in de bewoonde wereld van San José. We hebben echt een geweldige week bij het schildpaddenproject (La Tortuga Feliz) gehad. Het kamp ligt erg afgelegen en is behoorlijk primitief. We sliepen in kleine hutjes, onder klamboes in het gezelschap van gekko´s, vleermuizen, muggen en zandvlooien. We douchten met regenwater en als de zon een tijdje op de tank scheen, was het water lekker warm. We zitten onder de muggen- en zandvlooienbulten, maar het was heerlijk :) Ik heb echt het idee dat we al maanden onderweg zijn, maar eigenlijk is het pas anderhalve week... :)

Alleen de reis naar het kamp toe was al een hele belevenis. Het project ligt midden in het mangrove regenwoud aan de caribische kust. Om er te komen moet je vanaf het dichtsbijzijnde dorpje (Batán) een 4-wheeldrive taxi nemen (45 min.) Daarna volgt een idyllische boottocht van nog eens 45 minuten door het regenwoud. Tijdens het tochtje spotten we apen, schildpadden, leguanen en heel veel exotische vogels. Een goed begin dus!

Bij het project zelf werkten nu nog 4 andere vrijwilligers en 3 locals. Van de locals sprak er eentje een beetje Engels en de rest niet. Ik heb mijn Spaans dus weer goed kunnen oefenen! Het seizoen waarin de zeeschildpadden aan land komen om eieren te leggen is nu al afgelopen, daarom waren we maar met een klein groepje. De werkzaamheden van het project bestonden uit: nachtpatrouilles, hatchary duty en het rescue center. Tijdens de nachtpatrouilles ga je op zoek naar de zeeschildpadden die aan land komen. Je graaft de eieren uit en brengt ze naar de afgeschermde hatachary (broedplaats) om ze daar weer in te graven. Zo bescherm je de eieren en schildpadden tegen stropers en roofdieren. Tijdens de hatchery duty zorg je ervoor dat er geen stropers of roofdieren bij de nesten komen. Daarnaast check je of er eieren uitkomen. Als dit het geval is, moet je de schildpadjes meten, wegen en uiteindelijk vrijlaten in de zee. De hatchery wordt 24/7 bewaakt. We hebben dus ook veel nachtdiensten gedaan. Het was heel bijzonder om zo midden in de nacht op een uitgestorven caribische strand aan de rand van het oerwoud te zitten. We hebben een prachtige sterrenhemel gezien, met échte oerwoudgeluiden op de achtergrond ;)

In het rescue center worden zieke dieren opgevangen. Nu was er één Hawksbill seaturtle genaamd Piña. Ze was helaas zo ziek dat ze vrij snel naar een opvangcentrum in San José is gebracht, wij hebben haar dus verder niet verzorgd.

Jeroen en ik zijn één keer op nachtpatrouille gegaan. Dat was een pittige wandeling van 10 km, in de hitte (ook ´s nachts was het bloedheet) over het strand. Helaas zijn we tijdens deze toch geen schildpadden tegen gekomen. Later in de week hebben we wel één nest uit zien komen. Dat was echt heel bijzonder! Het was een nest van 100 eieren, waarvan er 64 zijn uitgekomen. Dit is een lage score, dus waarschijnlijk is er toch een parasiet o.i.d. in het nest terecht gekomen... We hebben alle 64 pasgeboren schildpadjes (groene zeeschildpadden) gemeten, gewogen en veilig naar de zee begeleid. :-) Heel mooi om te zien. Ook onvoorstelbaar dat die kleine beestjes, enorme schilpadden van 1,5 meter kunnen worden! Na het uitkomen, hebben we het nest uitgegraven om te bekijken wat er met de andere eieren is gebeurd. Tijdens dit graven, kwamen we nog drie schildpadjes tegen, die we later ook nog vrijgelaten hebben. :) Het is wel goed om te bedenken dat van de 100 gelegde eieren, er gemiddeld maar één schildpad overleefd tot de volwassenheid. Dit komt door stropers, roofdieren, parasieten, vissers en zeevervuiling. Hierdoor dreigt de zeeschildpad dus uit te sterven... Maargoed, op deze manier hebben wij toch een heel klein beetje bij kunnen dragen aan het voorkomen hiervan.

Naast de bovengenoemde klusjes was het vooral veel relaxen: boekjes lezen, luieren in de hangmat, zwemmen, zonnen en kaartspelletjes spelen. Omdat we veel nachtdiensten draaiden, was mijn dag-, nachtritme behoorlijk in de war. Vroeg naar bed, laat op, nacht doorwerken, siesta... Maar eigenlijk paste dat wel bij het leven in het oerwoud. Voor ontbijt, lunch en avondeten maakte de kok altijd het nationale gerecht voor ons: rijst met bonen! Verder lag er ook een éénpersoonskayak waar Jeroen en ik ons een paar keer samen in hebben gepropt. Het meisje dat voor ons was gaan kayakken was een enorme krokodil tegengekomen, dus we vonden het best spannend. Maar gewapend met een Zwitsers zakmes hebben we de tocht toch maar gewaagd ;) We zijn super veel exotische vogels tegen gekomen, een Jesus Christ hagedis (lopend over het water!) ennnn een kaaiman! Niet zo´n grote, maar toch indrukwekkend! Helaas dook ie snel onder water, dus ik heb er geen foto van kunnen maken.

Nu zijn we weer terug in San José. Ik vind het erg jammer dat het project alweer voorbij is. Het was erg bijzonder om daar een week te zitten en het was zo mooi daar! Maaaar weer even in de beschaving is ook niet slecht. De schone douche is heerlijk en de dikke matrassen ook. Het is ook erg prettig om weer even in het normale dag-, nachtritme te komen. Als we straks helemaal zijn bijgekomen gaat de reis verder naar Uvita (een plaatsje aan de pacifische kust) en Corcovado Parcue Nacional. Dat laatste is nog even onder voorbehoud, want we hebben verhalen opgevangen dat de wegen daar (door het regenseizoen) behoorlijk onbegaanbaar zijn geworden.... Dat moeten we dus nog even uitzoeken!

Tot de volgende keer en veel liefs!
Marianne en Jeroen