¡Adios Costa Rica y hola Nicaragua!

Zoals de titel al doet vermoeden: we zijn aangekomen in Nicaragua! Het was een flinke reis, maar daarover later meer ;) Eerst even onze laatste avonturen in Costa Rica.

De cloudforest van Monteverde en Santa Elena was indrukwekkend! We hebben er een mooie wandeling gemaakt en het ziet er toch weer allemaal anders uit dan de lager gelegen wouden. Bovendien was het er super rustig, we zijn echt maar één ander stel toeristen tegengekomen :) Natuurlijk hebben we weer mooie beesten gespot, die we allemaal met onze net aangeschafte 'Guide of Costa Rican Wildlife' hebben kunnen determineren. Hoogtepunt was deze keer een tayra, een soort marter of wezel.
De canopytour was heftig! We hebben 'geziplined' van boomtop tot boomtop, zittend, liggend, vliegend. Het engste was de 40m. hoge tarzanswing, een soort bungeejump, maar dan swing je na de vrije val heen en weer. Ik dacht stoer "dat doe ik wel even", maar bij het randje aangekomen durfde ik echt niet te springen! Teruglopen was natuurkijk ook té genant...Nadat de guide me drie keer had gevraagd of ik er klaar voor was en ik maar 'nee' bleef zeggen (maar ook niet terugliep) heeft hij me maar (met liefde) het laatste zetje geven... Het was super leuk en eng en ik ben blij dat hij me het laatste zetje gegeven heeft! Ik denk wel dat mijn gegil nog steeds in de bergen echoot... Jeren sprong natuurlijk heel stoer en zonder gegil naar beneden... ;)

Na Santa Elena zijn we verder gereisd naar La Fortuna. Daar heb je twee inactieve vulkanen: Arenal en Cerro Chato. Die laatste hebben we beklommen. Een heftige klim, maar zeer de moeite waard! Bovenop, in de krater, zit nu een schitterend, helder groen meer. We hebben in het ijskoude water gezwommen terwijl de visjes aan onze tenen knabbelenden! Lekker verfrist en met zachte voetjes liepen we weer naar beneden. Na deze heftige wandeling was het tijd voor wat ontspanning in de natuurlijk hotsprings van de rio tabacon. Vlak naast een duur spa resort dat over de rivier heen is gebouwd, kun je zo de rivier in lopen en heerlijk ontspannen in het warme water. 's Avonds worden er wat kaarsen aangestoken en is het genieten van het warme water, de sterrenhemel en natuurlijk een lokaal biertje. Dr. Fish en hottub in één dus, Spa zuiver is er niks bij!

Hierna vertrokken we haar Nicaragua. We namen de grensovergang met de boot op de Rio San Juan. Een prachtige rivier met aapjes aan de waterkant, schildpadden en exotische vogels. Voor de grensovergang is wel wat geduld nodig is en ik kan me zo voorstellen dat menig huwelijk hier gestrand is... Met de bus kwamen we aan in Los Chilles, daar was het even zoeken naar het immigratie bureau/hutje om de juiste stempels te halen, maar dat verliep opvallend soepel. Daarna liepen we naar de haven om een kaartje voor de boot te kopen, dat bleek alleen een stuk terug te kunnen. Dus ik liep terug en Jeroen bleef met de backpacks bij de haven. Daar aangekomen bleek je het bootkaartje alleen persoonlijk te kunnen kopen... ik weer terug om je Jeroen te halen. Eenmaal weer terug gingen we in de (aanzienelijk langere) rij staan. Halverwege begon het te regenen, maar niets aan de hand want de verkoopster verhuisde gewoon naar binnen. Binnen konden echter geen kaartjes verkocht worden, want daar was een tafeltje voor nodig en dat tafeltjes stond buiten. Gelukkig duurt een tropische regenbui nooit lang en al snel kon de verkoop weer worden gestart. Waarop de verkoopster doodleuk het laatste kaartje aan de dame voor ons verkocht... Terwijl Jeroen de verkoopster binnenmonds allerlei ziektes toewenste, probeerde ik haar in mijn beste Spaans duidelijk te maken dat we echt met deze boot mee moesten. Waarop zij allerlei onbegrijpelijke telefoontjes begon te plegen... Maar met succes! We konden mee! De schitterende boottocht maakte alles goed en na nog een uurtje in de rij bij Nicaragua, waren we eindelijk op de plaats van bestemming: El Castillo. Weer een afgelegen, mooi dorpje, met maar weinig toeristen. We bezochten een natuurreservaat en genoten van het uitzicht over de rivier.

Nu zitten we in Matagalpa, omringd door koffieplantages. Vandaag zijn we bij een koffieboer op bezoek geweest en hebben we het hele proces van koffieboon tot koffie gezien. Bijzonder om even bij zo'n familie thuis te kijken. Wat een hard en zwaar leven leiden de boeren en ze zijn zo afhankelijk van wat de westerse landen voor de koffie willen bieden. Het belang van fair trade koffie is me nu helemaal duidelijk en dat is wat ik voortaan koop!

Morgen trekken we verder naar de sigarenfabrieken van Estelli en daarna de canyon van Somoto. Dan laten we het noorden achter ons en reizen we naar de vulkanen van Leon en misschien de tropische corn islands!

Veel liefs en besos.
Marianne & Jeroen